Historia Węgorzewa

Dawniej okolice jeziora Mamry były zamieszkiwane przez staropruskie plemię Galindów, którzy wybudowali obok jeziora obronny gród "Angetete".

Gród został zdobyty przez krzyżaków w 1256 roku, którzy wybudowali na jego miejscu drewniany zameczek, obok powstała mała osada. Zimą 1365 Książę Kiejstut, współrządca Litwy niszczył zamek i osadę. W 1398 roku w odległości 2 km od zniszczonego zamku, Krzyżacy wzniesli nowy zamek murowany "Angerburg".

W XV wieku, niedaleko zamku, powstała nowa osada nazywana początkowo Gieratową Wolą, potem Nową Wolą. W roku 1479 biskup warmiński Łukasz Watzenrode wydał pozwolenie na wybudowanie w osadzie kaplicy. 14 kwietnia 1571 miejscowość uzyskała prawa miejskie. Miasto rozwijało się wskutek żywiołowej kolonizacji polskich osadników z Mazowsza. W tym czasie miasto nosiło dwie nazwy; polską Węgobork i niemiecką "Angerburg" (od nazwy zamku). W 1730 wprowadzono oświetlenie ulic latarniami. W XVIII wieku z wizytą w Węgorzewie przebywał dwukrotnie król Polski Stanisław Leszczyński. W roku 1740 arianin inżynier Jan Władysław Suchodolec (syn Samuela Suchodolskiego ze Starej Różanki) zbudował wodociąg. Woda doprowadzona była do studzien miejskich i do najwyższych pięter węgorzewskiego zamku.

W czasie drugiej wojny światowej miasto straciło 80% zabudowy. Po wojnie odbudowane, przyjęło nazwę Węgorzewo. Od 1999 Węgorzewo pełni funkcje miasta powiatowego.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C4%99gorzewo#Historia
Krótko o powstawaniu nazw w powiecie węgoborskim Powiat węgoborski obejmował obszar leżący na pograniczu kulturowym, będący tyglem etnicznym i narodowościowym, w którym stykały się i mieszały żywioły: staropruski, polski, niemiecki i litewski. Jednocześnie zajmował rozległe obszary północnej części historycznej Galindii. Wśród nazw fizjograficznych, a także urzędowych można jeszcze po dziś dzień dostrzec "korzenie" staropruskie.

Początki Węgoborka sięgają 1335 r. kiedy to Krzyżacy założyli drewniany zameczek na rozlewiskach, u wypływu Węgorapy z jeziora Mamry. Miejsce nie miało być przypadkowe - wcześniej miał się tutaj znajdować staropruski gród Galindów - Angetete.
    Pierwsi osadnicy krzyżaccy założyli swoją osadę (Alt) Angerburg - "Stary" Węgobork na gruntach dzisiejszej Ruskiej Wsi, dalsze osady powstały w okolicach Mażan, Rydzówki, Węgielsztyna, Tarławek, Guji. Pierwsza lokacja przyzamkowej wsi nie powiodła się, zresztą w 1365 r. zameczek spaliły litewskie oddziały księcia Kiejstuta.

Początków węgorzewskich struktur powiatowych można dopatrywać się już w czasach gdy nad Węgorapą po raz  pierwszy pojawili się Krzyżacy. Drewniany zameczek u wypływu rzeki z jeziora Mamry oprócz zadań militarnych miał pełnić również rolę administracyjną. Znany jest dokument z ok. 1340 r., wyznaczający granicę między zamkami w Węgoborku (Węgorzewie) i Lecu (Giżycku). Przez długi czas były to dwa skrajne, położone na terenie Galindii ośrodki administarcyjno - obronne.

Początek strony